Dit is een poging om mijn werk te verhelderen.

Soms vraag ik mijzelf af waarom mijn werken zijn wat ze zijn en waarom ze zo zijn, want ondanks het feit dat mijn muziek, poezie en illustraties uiting geven aan een zekere 'donkerte', ben ik verre van pessimistisch. Integendeel, mijn boodschap is een van vrede en eenheid wat ik niet alleen mogelijk acht, maar zelfs onvermijdelijk. Ik denk dat de reden, waarom mijn kunst enigszins 'donker' is, is omdat ik graag de luisteraar of kijker de ruimte geef voor interpretatie, dit doe ik door het grootste deel van mijn kunst in de myserieuze sfeer van het symbolische en abstracte te laten drijven. Een sfeer die overeenkomt met de nacht, wanneer de wereld geen gedefinieerde vorm heeft, en haar realiteit is overgelaten aan de fantasie.

Of ik componeer, een lyric of gedicht schrijf of schilder, er is een enkel centraal punt en dat is mijn boodschap. Een boodschap geinspireerd op de sjamanistische filosofie en verschillende spiriuele leringen afkomstig uit de oudere religies als Hinduisme, Boeddhisme en het Jodendom en de nieuwere religies als het Christendom, de Islam en het Baha'i Geloof.
Als kind voelde ik een sterke drang om verschillende filosofien en religies te onderzoeken, en met name de mystieke kanten daarvan. Ik spreek in het meervoud, maar steeds meer zie ik de vele overeenkomsten ertussen en begin ik die Eenheid van de Waarheid te beseffen. Deze constante zoektocht naar de waarheid definieert mijn kunst, mijn leven en mijn wezen, het was meer dan logisch om de naam aan te nemen van dit grootste verlangen: de innerlijke waarheid.

Ik heb altijd de drang gevoeld om mij te uiten in woorden en illustraties. Het hield, en houdt mij nog steeds, bij zinnen in deze grenseloze sfeer van ontdekking. Achter mijn passie voor poezie en componeren ligt een nog diepere passie verborgen, namelijk voor het symbolisme. Elk bestaand object is een sleutel naar zoveel mysterien. Neem bijvoorbeeld liefde, het is abstract, maar het wordt in zoveel gemanifesteerd: zie de planeten obsessief om de zon cirkelen, zie twee druppels water samensmelten wanneer zij elkaar ontmoeten, zie bomen naar de zon rijken en zij haar warmte teruggeven. Deze tekens zoek ik, en deze manifestaties zijn de primaire inspiraties voor al mijn werken.

Muziek kwam redelijk laat voor mij. Ik begon naar hiphop te luisteren in 1993, toen mijn vader een album van Ice-T had gevonden (home invasion), maar het raakte mij pas veel later rond het jaar 2000. Het was toen dat poezie op papier de vorm aan nam van ritmisch reciteren: oftewel rappen. Geleidelijk werd hiphop een belangrijke band voor mij tussen mijn constante drang om naar de waarheid te zoeken en mijn drang om mijn vindingen te uiten.

In het begin had ik nog geen boodschap. Ik imiteerde slechts wat ik hoorde en dat was voornamelijk gangsterrap. Ik deed dit onder de naam Naz-T, wat stond voor Nasty Truth. Maar dit bevredigde mij niet. Ik wilde een positieve verandering maken in de wereld en achtte gansgterrap niet de manier om dat te doen. Schelden en geweld verdween langzaam maar het rauwe geluid van artiesten als Mobb Deep, M.O.P, Wu-Tang en B.I.G bleven in mij aanwezig. Ik wist dat door te veranderen ik bij sommigen steun zou verliezen en bij anderen zou krijgen. Maar ik besloot om mij daar niet door te laten leiden. Zeker niet als dat betekende dat ik mij moest vasthouden aan bepaalde patronen en tradities, wat in mijn ogen de ergste vijand is van elke artiest omdat het beperkend is. Creeren vereist een vrije geest.
Qua geluid ben ik erg voor het experiment. Ik ben niet tegen het maken van consessies, behalve als het op mijn lyrics aankomt. De reden daarvoor is omdat lyrics nauw verbonden zijn aan emoties en principes, en die defineren mijn persoon.

Ik bestudeer de waarheid in veel van haar vormen. En mijn kunst kan beschouwd worden als een raportage van deze reis. Wat mij drijft is 'totale vrijheid' (niet doelend op anarchie). Want zolang de waarheid verborgen blijft, kunnen we niet vrij zijn. Wat mij ook drijft is de situatie in de wereld. Er is te veel lijden om stil te blijven. Tekenen van machteloosheid, onrecht en onenigheid worden steeds duidelijker en ook al zal ik zelf niet veel verandering kunnen brengen aan deze situatie, dat is geen excuus om het niet te proberen.

De lichamelijke dood is onvermijdelijk, en gezien het onmogelijk is om te weten wanneer dit leven eindigt, is er alleen tijd voor actie. Elke boom wenst vruchten voort te brengen, en zo wens ik ook de mijne voort te brengen. Interessante kwestie: wat zijn de vruchten van de mens? Ik denk dat het per individu verschilt. Mijn vruchten zijn gedichten, songs, verhalen en illustraties, die van de wetenschapper wellicht formules en nuttige ontdekkingen, en van de arhcitect ontwerpen. Het maakt niet zozeer uit wat de vruchten zijn, zolang ze maar nuttig zijn voor onszelf en voor anderen...

Ben Caselin