Recensie: Live Album - Hiphop in je smoel

Inna-Truth & The people of… Live

Als filosofische artiest met een diepe passie voor poëzie, voldoet Inna-Truth niet aan het stereotype beeld van een MC. Hij is geboren in Melbourne (Australië), maar groeide voornamelijk op in Nederland en Spanje. Een man van de wereld dus, die zijn muzikale aanleg momenteel ontwikkelt op de Rock Academy in Tilburg. Samen met The people of... tourt hij door het land en heeft hij onlangs een live-album uitgebracht.

Direct na de intro gaat de plaat knallend van start met het korte March with me, dat ongemerkt overgaat in Ain’t no moral. De toon is gezet: vlotte, melodieuze raps worden ondersteund door het funky geluid van The people of…, bestaande uit een bassist, een gitarist, een drummer en een keyboardspeler. Het geluid van de opnames is van opvallend hoge kwaliteit en dat is een compliment waard, niet alleen naar de producer maar ook naar Poppodium Merleyn uit Nijmegen, waar het optreden plaatsvond.

De bandleden zijn stuk voor stuk muzikanten van een hoog kaliber. Met name de gitarist gooit hoge ogen met indrukwekkende solo’s op bijvoorbeeld Creatures of freedom en Get away. Verder vormen de verschillende individuen een stabiel geheel en laten ze horen goed op elkaar ingespeeld te zijn. Dit geldt eveneens voor vocalist Inna-Truth, die met zijn stem natuurlijkerwijs reageert op de excessen van zijn band. Nergens doen de vocalen onder voor de instrumenten of andersom; de vijf leden vullen elkaar juist aan.

Het optreden kent ingetogen en onstuimige momenten. Een aangenaam aspect is dat de show weinig onderbrekingen kent. De MC beperkt zich tot een ‘dank jullie wel’ aan het publiek en het noemen van de titel van de volgende track. Af en toe laat hij ook wat Nederlandse teksten horen en deze blijken inderdaad een poëtisch karakter te hebben. Het album duurt ruim veertig minuten, maar wordt nergens langdradig. Dit is mede te danken aan de afwisselende opbouw van de set.

Inna-Truth & The people of… Live is een sterk album met een paar minpunten. Enerzijds swingen de instrumenten de pan uit en komt de MC op de proppen met pakkende refreinen en doordachte lyrics. Anderzijds echter, is Inna-Truth niet altijd goed te verstaan en dat gaat helaas ten koste van zijn boodschap – die, blijkens de website, toch belangrijk geacht wordt. De flow klinkt energiek en soepel, de stem ligt goed in het gehoor, maar het kan hinderlijk worden als de luisteraar voornamelijk aandachtig moet luisteren om de raps te ontcijferen.

Alles bij elkaar opgeteld is deze plaat prima luistermateriaal en heeft Inna-Truth voldoende te melden om vaker dan één keer te blijven boeien, want ‘men denkt dat de zon schijnt, maar ik kijk naar de schaduw’ – een instelling die meestal meer diepgang oplevert dan de dagelijkse smalltalk. The people of… laat blijken een volwassen band te zijn met de potentie een knallende show neer te zetten op de grote festivals in Nederland. Het enige wat ze daarvoor hoeven te doen is het ingeslagen pad te blijven volgen.

Valkhof Affaire 2006 - Inna-Truth & The People of...

Ook Inna-Truth is een veelzijdig persoon die buiten de regulier hiphop-paden treedt. Zo heeft hij vanavond zijn band The People of... meegenomen. De van origine uit Australië afkomstige Inna-Truth brengt overtuigende, goed flowende raps en veel afwisseling. Die afwisseling vinden we ook terug in zijn kleding, de eerste tracks gaat hij gehuld in een designer monnikspij om zich vervolgens een boeddhistisch kleed aan te meten. Wie de site van Inna-Truth bezoekt, ontdekt al snel dat deze rapper erg bezig is met spiritualiteit en filosofie. Maar of het publiek op deze verkleedpartij zit te wachten is maar de vraag.

Inna-Truth geeft een goed optreden en de dansvloer wordt gebruikt waarvoor hij bedoeld is. De band speelt strak, maar ik mis net die vonk die het geheel organisch maakt. Het gevoel dat ik naar sessiemuzikanten sta te kijken laat me maar niet los. Zelfs aan het einde, als alle remmen losgaan, ben ik nog steeds niet overtuigd.

Wel ben ik ervan overtuigd dat de Affaire opnieuw een gevarieerde programmering heeft neergezet. Misschien niet wat je verwacht van de afsluitingsavond, maar zeker weer een lekkere potpourri van diversiteit. 

3voor12

In de bijlage zit het interview voor Tilburg Magazine:

Tilburg Magazine

No Sleep Festival - Inna-Truth & The People of...

WIE?

Flashback! Leek vorig jaar The Hives te spelen aangezien One In A Million zichzelf precies dezelfde pakken had aangemeten, nu zie ik opeens drone-rockers Sunn O))) op het podium! Allemaal monniken in bijbehorende kleding en kappen. Na enkele seconden gaan de kappen af en weten we dat we te maken hebben met Inna-Truth AKA Ben Caselin, Rockacademie-adept, rapper.

WAT?

Inna-Truth opereerde voorheen met Stefan '#9' Bruinsma op de gitaar en als tweede rapper. Een MD was voldoende om de beats te laten horen. Recentelijk speelde Caselin met 'The Warriors Of Light' tijdens een Rockacademie Performing Night en die band staat hier nu ook, maar dan onder de naam van de frontman. Een wilde crossover was het toen van hiphop, fusion en rock.

HOE?

Dit keer is het net zo. Er wordt zowaar een feest gemaakt dankzij een band die onmetelijk strak speelt, effectief en vol overtuiging. Het is de ideale basis voor Inna-Truth om over te rappen.

DUS? EN?

De band weet donders goed hoe ze uit muzikale vaatjes moeten tappen, want zelfs de oudere concertbezoeker zou genieten van dit concert. Als Pink Floyd een rapper had, dan stond hij nu op het podium. In soms bijna onnavolgbare tempo- en dynamiekwisselingen rekent Inna-Truth in één klap met alle stereotypes af van hiphop. Dat de band net zoals KGV ook staat geprogrammeerd tussen twee gitaren-bands deert hun niet. Zelfs het moeilijkste publiek krijgt Inna-Truth aan het bewegen. (BvD)

3voor12

Het Tilburg van...Inna-Truth voor de T-Magazine 

Toen in 1999 in Tilburg de Rockacademie geopend werd, was de opleiding een unicum in Europa. Inmiddels zijn we zeven jaar verder en prijken er op de lijst met (oud)studenten heel wat bekende namen: Krezip, Intwine, After Forever en The Gathering kregen hun succes in hun tijd op de Rockacademie. Ben Caselin, alias Inna-Truth, heeft zijn opleiding bijna afgerond en is klaar om Nederland te veroveren. Of de hele wereld, eigenlijk. Want alle landen op de aardbol zijn uiteindelijk gewoon één, zegt Ben. Ben Caselin (20) over de Rockacademie, filosofie, poëzie, muziek en alles waar het bij hem eigenlijk om draait: Het vinden van zijn eigen ‘innerlijke waarheid.’ 

Rockacademie

“Ik was altijd al bezig met muziek. Ik ben geboren in Melbourne, Australië. Vanaf mijn tweede jaar ben ik zo’n dertien keer verhuisd. Ik heb in Spanje gewoond en in Nederland. Toen ik in Tilburg kwam wonen, kwam ik in aanraking met de Rockacademie. Ik deed auditie en werd aangenomen. Het kruiste mijn pad, eigenlijk. Het is heel persoonlijk en vrij onderwijs op de academie; je hebt veel contact met je docenten. Er is geen scheiding op menselijk vlak.” 

Concept

“Ik ben geen muzikant die echt in een hokje past. Ik rap, ik componeer muziek, schrijf songs maar ben daarnaast ook schilder, schrijver en poëet. Ik schrijf voornamelijk poëzie en filosofische stukken. Ik werk meer volgens een concept. De ene keer kan ik meer kwijt in poëzie, de andere keer rap ik liever, omdat ik dan meer tekst kwijt kan in een kort nummer. Het thema is bijna altijd hetzelfde: eenheid. Ik lees veel. Daar haal ik veel inspiratie vandaan. Mijn patroon bestaat uit lezen, schrijven, een nummer opnemen, een optreden doen en dan weer lezen."

Inspiratie

“Ik haal mijn inspiratie uit allerlei boeken: Sjamanistische boeken of boeken uit de Oosterse filosofie. Dat heeft me altijd enorm geboeid. Ik ben opgegroeid met allerlei religies en met name het Bahai Geloof. Op een gegeven moment ga je dan ook een verband zien tussen alles op aarde. Ik ben een lezer, geen leider. Ik heb geen antwoorden, maar veel vragen. Mijn naam is wat ik zoek en niet wat ik bezit: Inna-Truth. Met de boodschap die ik uitdraag probeer ik mensen een alternatieve realiteit te laten zien, gebaseerd op het Bahai geloof en andere religies. De waarheid komt in vele vormen en dat laat ik in mijn teksten naar voren komen. Ik ben altijd bezig met deze reis naar de waarheid. Iedereen die mijn muziek luistert, is een reisgenoot van mij tijdens deze zoektocht.” 

Tilburg

“Tilburg is een leuke stad om te wonen. 013 is mijn favoriete popzaal. Ik ben ook vaak in The Living te vinden. Er kan en gebeurt veel op creatief en artistiek gebied en hoewel het een redelijk grote stad is, verdrink je niet in isolatie. Eigenlijk is het een groot, gezellig dorp. Vooral de kleine ambachtelijke winkeltjes vind ik leuk om te zien. Die bedrijvigheid, de hele cultuurvibe in Tilburg inspireert enorm. Omdat ik zo veel verhuisd ben voel ik me soms net een nomade. Maar ik vind dat eigenlijk wel prima. Weet je wat het is? Creativiteit kun je overal ontplooien, dat is niet plaatsgebonden. Mensen zijn namelijk overal hetzelfde. Er zijn natuurlijk kleine culturele verschillen tussen bijvoorbeeld Brabant en Noord-Holland. Maar de mens is in wezen overal hetzelfde; of je nu in Nederland bent of in Zuid-Afrika. Ik zie dus wel waar ik terecht kom.” 

Muziek

“Ik ben zelf een groot liefhebber van klassiek. Schubert vind ik geweldig. Daarnaast luister ik ook veel naar experimentele muziek zoals Goldfrapp. Ook al zit ik zelf in de hip-hop wereld, ik luister er zelf vrij weinig naar. Ik word wel door andere muziek geïnspireerd. Maar niet door een bepaald genre. Muziek kun je eigenlijk niet echt indelen in genres. Muziek is vibraties die je op een bepaalde manier kunnen raken in het hart. Op die manier is een gedicht in principe ook een groep letters die op een bepaalde manier gerangschikt zijn en je kunnen raken. Een architect gebruikt materialen om een bouwwerk te maken. Ik vind het interessant om alles vanuit de basis te bekijken. Alles kan mij op deze manier inspireren. Wetenschap is in mijn ogen gelijk aan muziek. Een wetenschapper bedenkt niets. Mensen bedenken geen wiskundige of natuurkundige regels, ze ontdekken ze slechts. Die regels hebben namelijk altijd al bestaan. Hetzelfde geldt voor muziek. Muziek of melodieën bestaan gewoon; ze moeten alleen ontdekt worden.” 

Boodschap

Ik probeer in mijn werk en op mijn website mijn kijk op de wereld te laten zien. Religie speelt een belangrijke rol hierin. Alle religies komen in mijn visie namelijk één bron. De mens heeft daarentegen maar een beperkt begripsvermogen en om de zoveel tijd komt er een profeet de mensheid een boodschap brengen. Dat gaat altijd door. Ik vind ook gelijkheid van alles mannen en vrouwen en ‘rassen’ op aarde een belangrijk thema. Mensen zijn, afgezien van wat culturele verschillen of een klein verschil in hun pigment allemaal gelijk. We zijn allemaal burgers van één land: de aarde. 

Mensen

“Door mijn muziek probeer ik in elk publiek dichter tot de mensen te komen. Niet alleen liefhebbers van mijn muziek, maar iedereen. Ik wil mensen ook aan het denken zetten. Ik vind het veel interessanter om een vraag te stellen dan om een antwoord te geven. Een vraag inspireert mensen. Antwoorden verdelen mensen alleen maar. Ik geloof trouwens wel in een wereldwijde globalisatie: één wereldtaal en wereldparlement. Het ligt gewoon in de lijn der verwachtingen. Vroeger gingen stammen in strijd met elkaar. Daarna gingen ze in dorpen wonen die vervolgens weer tegen elkaar gingen strijden. De dorpen werden steden, de steden werden landen. Deze samenwerkingen zijn ontstaan uit oorlog en strijd, hoe jammer dat ook is. Momenteel zijn er nog steeds landen met elkaar in strijd, maar er komt een tijd dat landen samen het idee krijgen om gewoon samen te gaan werken, daar geloof ik in. We zitten nu in de fase dat het Westen en het Oosten kennis aan het maken zijn met elkaar. Het is alleen jammer dat het op zo’n negatieve manier moet gebeuren.” 

Meer weten over Inna-Truth? Kijk op  www.inna-truth.com. Inna-Truth en zijn band The People Of… treden op 10 februari op tijdens de open dag van de Rockacademie in 013 

Door Frank van Bergen

Magazine de T

Brabants Bont Festival 2005 - Inna-Truth (Tape Act)

Hoopgevend is het optreden van de opener van de Bat Cave, de van origine Australische rapper Inna-Truth. Met goede raps, een veelvoud aan afwisseling vindt de 19-jarige rockacademiestudent met zijn getoonde feel voor de flow weerklank bij het publiek. Bijgestaan door een vaste maat werken ze netjes hun repertoire af, met weinig momenten van verslapping. Weinig, omdat de ondersteunende beat meestal bestaat uit een afgespeelde cd-opname van een band, een enkele keer zelfs compleet met gitaarsolo. Het niet daadwerkelijk zien van deze band geeft toch een enigszins raar gevoel. Gelukkig doet dit verder totaal niks af aan de sterke, goedlopende woordenstroom van beide MC's. Het eindnummer met alleen beatbox en rap komt daarom ook het best over, hoewel de nummers met live getokkel op de gitaar of begeleidende zangeres daar zeker niet voor onder doen. 

3voor12